Аўтарэфераты дысертацый па археалогіі і гісторыі Беларусі

Аўтарэфераты дысертацый па археалогіі і гісторыі БеларусіХарактарыстыка: Аўтарэферат — адзін з відаў навуковай прадукцыі і гістарыяграфічных крыніц. Гэта кароткі выклад аўтарам асноўнага зместу і вынікаў сваёй дысертацыі. Дысертацыя ўяўляе сабой навукова-кваліфікацыйнае даследаванне, падрыхтаванае да публічнай абароны. Яна павінна ўтрымліваць новыя навуковыя веды, якія сведчаць аб асабістым укладзе аўтара ў навуку, абгрунтаванне рэпрэзентатыўнасці крынічнай базы, суаднясенне высноў з раней вядомымі навуковымі палажэннямі. Дысертацыя афармляецца па строга вызначанай форме і па сваёй структуры блізкая да манаграфіі.

Аўтарэферат дысертацыі на саісканне вучонай ступені кандыдата або доктара навук таксама афармляецца ў строгай адпаведнасці з правіламі. Яго структура адпавядае асноўным палажэнням, сфармуляваным у дысертацыі. У аўтарэфераце вылучаюцца такія раздзелы, як навуковая праблема, яе актуальнасць, мэта, аб’ект і прадмет даследавання, яго метадалагічная аснова, крынічная база, навізна работы. Пасля іх коратка выкладаецца змест работы (дысертацыі) і прыводзіцца яе заключэнне. Аўтарэферат змяшчае спіс публікацый аўтара, надрукаваных па тэме дысертацыі пры яе падрыхтоўцы. Варта мець на ўвазе, што правілы і стандарты з часам змяняюцца. Таму аўтарэфераты дысертацый, падрыхтаваных да абароны ў 1960-я —1970-я гг., па структуры і афармленні некалькі адрозніваюцца ад сучасных.

Аўтарэферат мае выгляд брашуры аб’ёмам у 1–2 аўтарскіх аркуша (40 000–80 000 друкаваных знакаў) і рассылаецца ў буйнейшыя бібліятэкі да абароны дысертацыі. У сучаснай практыцы ён таксама публікуецца на інтэрнэт-сайце Вышэйшай атэстацыйнай камісіі. У строгім сэнсе слова аўтарэферат, як і дысертацыя, не лічацца друкаванымі працамі і публікуюцца на правах рукапіса. Але маецца ўстойлівая даследчая практыка працаваць з тэкстамі аўтарэферата і дысертацыі як з апублікаванымі работамі [Источниковедение : учеб. пособие / И. Н. Данилевский, Д. А. Добровольский, Р. Б. Казаков [и др.] ; отв. ред. М. Ф. Румянцева. — М. : Изд. дом Высшей школы экономики, 2015. — 685 с.].


    Аўтарэфераты дысертацый па археалогіі Беларусі.

  1. Кривальцевич, Н.Н. Бронзовый век центральной части Белорусского Полесья. Автореферат кандидатской диссертации.

  2. Штыхов, Г.В. Древний Полоцк (IX–XIII вв.). Автореферат кандидатской диссертации.
  3. Лысенко, П.Ф. Города Туровской земи. Автореферат кандидатской диссертации.
  4. Тарасов, С.В. Историко-топографическая структура Полоцка IX–XVII вв. Автореферат кандидатской диссертации.
  5. Дук, Д.У. Матэрыяльная культура насельніцтва Полацка XVI–XVIII стст. (па выніках археалагічнага вывучэння). Аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі.
  6. Клімаў, М.В. Вясковыя паселішчы ў акрузе Полацка Х — сярэдзіны ХVI ст. Аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі.
  7. Вайцяховіч, А.В. Развіццё форм і відаў пахавальнага абраду на тэрыторыі Полацкай зямлі ў Х–ХІІ стст. Аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі.
  8. Чараўко, В.У. Пахавальныя помнікі Беларускага Падзвіння XIV–XVIII стагоддзяў. Аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі.
  9. Бубенько, Т.С. Посад Витебска Х — первой половины ХIV в. (по материалам исследований Нижнего замка). Автореферат кандидатской диссертации.
  10. Колединский, Л.В. Верхний замок Витебска в ХI–ХVII вв. Автореферат кандидатской диссертации.
  11. Левко, О.Н. Витебск ХIV–ХVIII вв. (по археологическим данным). Автореферат кандидатской диссертации.
  12. Ткачёв, М.А. Военное зодчество Белоруссии ХIII–ХVIII вв. (по памятникам северо-западной и юго-западной Белоруссии). Автореферат кандидатской диссертации.


  13. Аўтарэфераты дысертацый па гісторыі Беларусі.

  14. Варонін, В.А. Сацыяльна-эканамічнае i палітычнае развіццё Полацкага ваяводства ў першай палове XVI ст. Аўтарэферат кандыдацкай дысертацыі.